of the "practice of love" section of the book.
Sorumluluk duygusu, saygı olmadan kolayca karşı tarafı tahakküm altına almaya ve onu sömürmeye dönüşebilir. Saygı, bir insanı olduğu gibi görebilmek, onun kendi benzersizliği içinde büyümesini istemektir. Onu kendi amaçlarımız doğrultusunda şekillendirmeye çalışmamaktır. Bilgi (Knowledge)
En çok yanlış anlaşılan sevgi türüdür. Fromm'a göre ile bencillik birbirinden tamamen farklı şeylerdir. Kendini sevmeyen bir insanın başkasını sevebilmesi mümkün değildir. Sağlıklı bir öz sevgi, kişinin kendi yaşamını, mutluluğunu ve gelişimini önemsemesi, kendi değerinin farkında olmasıdır. Bencillik ise tam tersine, kişinin kendini sevmediği için sürekli başkalarından onay ve ilgi arayarak tüketmesidir. erich fromm sevme sanati
The craving for complete fusion with another single person. By its nature, it is exclusive, not universal. Fromm warns that erotic love is often confused with the explosion of sudden sexual attraction. True erotic love is based on the will and commitment to the whole person, not just the body. "Love is not primarily a relationship to a specific person; it is an attitude, an orientation of character."
"Sevgi bir inanç eylemidir, inancı az olanın sevgisi de azdır." of the "practice of love" section of the book
"Sevmek, hayatımıza anlam katan eylemlerin başında gelir. Haliyle oluruna bırakmak değil; bunun için çaba göstermek, emek vermek önemlidir."
İnsan kendi emek güçlerine, doğaya ve diğer insanlara yabancılaşır. İlişkiler, "karşılıklı avantaj sağlayan iki işletmenin ortaklığına" benzer. Fromm'a göre bu
: Sevgi tek bir kişiyle sınırlı değildir; bir tutumdur. Yazar; kardeşlik sevgisi, anaç sevgi, cinsel sevgi, öz-sevgi ve Tanrı sevgisi gibi türleri analiz eder.
Bu, bir görev veya dışarıdan dayatılan bir zorunluluk değildir. Başka bir insanın dile getirdiği ya da getirmediği ihtiyaçlarına yanıt vermeye hazır olmaktır.
Tıpkı tıp, müzik ya da marangozluk gibi, sevgi sanatında da ustalaşmak için iki aşama gerekir: ve pratikte durmaksızın çalışmak . Fromm, modern insanın sevgiyi öğrenmek için sabırsızlandığını ama bunun için gereken disiplini göstermekten kaçtığını belirtir. Sevgi pratiği şu üç temel disipline dayanır:
İnsanların çoğu sevmeyi değil, sevilmeyi hedefler. Erkekler toplumsal statü ve güç kazanarak, kadınlar ise fiziksel çekiciliklerini koruyarak kendilerini "sevilmeye değer" kılmaya çalışırlar. Fromm'a göre bu, sevgiyi bir pazar nesnesi haline getirmektir.